अर्थ: रुक्मिणी आपल्या सखीला (मैत्रिणीला) राजवाड्यातील बातमी विचारते. ती विचारते की, "राजवाड्यात आत काय बोलणे चालू आहे? माझे आई-वडील आणि भाऊ रुक्मी काय म्हणत आहेत?" त्यावर सखी सांगते की, शिशुपालाला वर म्हणून निवडण्याचे किंवा त्याच्याशी तुझे लग्न लावून देण्याचे बोलणे तिथे चालू आहे.

अर्थ: शिशुपाल हा आपला पती (वर) होणार, हे ऐकताच ती बाळ (रुक्मिणी) अत्यंत दुःखी झाली. तिला खूप कष्ट झाले आणि ती व्याकुळ झाली. अशा संकटाच्या वेळी तिने श्रीकृष्णाचे स्मरण केले. ती देवाचा धावा करत म्हणाली, "देवा, मी मोठ्या संकटात पडले आहे. तू एकच मला यातून सोडवू शकतोस, तुझ्यावाचून दुसरे कोणीही माझे मन स्थिर करू शकत नाही."

अर्थ: तिच्या हृदयात धाक (भीती) निर्माण झाला आणि तिला चिंता लागली. ती परमेश्वराची प्रार्थना करू लागली, "हे भक्तांची बंधने तोडणाऱ्या अनंता (श्रीकृष्णा), तू माझे रक्षण कर." अत्यंत आर्ततेने ती देवाला विनवू लागली की, "माझ्यासारख्या दीन-दुबळ्या कन्येचा तू उद्धार कर. मला या शिशुपालाच्या बंदिवासातून (लग्नातून) सोडव आणि तुझे श्रीचरण (तुझा आश्रय) मला दे."